Het is alweer een hele poos geleden maar nu is hier dan toch een verslag van onze jaarlijkse seizoensafsluiting.  De hiervoor in het leven geroepen commissie heeft zich ingezet om voor 2 juli 2011 een leuk programma in elkaar te zetten.

Op de 1e zaterdag van juli zijn we op de fiets vertrokken naar het zonovergoten Berlicum om bij de Hooghei heerlijk te gaan dineren en een smokkeltocht te gaan beleven.

Om niet alle details meteen te vertellen is er door 2 leden een stukje geschreven die hun belevingen over deze dag zullen vertellen.

 

Deel 1 door Sven

Eindelijk was het dan zo ver, de afsluiting van een Vergimmes Mooi seizoen. Met zijn allen op de fiets naar de Hooghei in Berlicum waar de goden mogen bedanken dat we daar droog zijn aangekomen. Daar veilig aangekomen genoten we eerst van een wel verdiend drankje om vervolgens onder weer het genot van een drankje gebruik te maken van het lopend buffet.

Er was keus genoeg en voor ieder wat wils. Van soep tot salades van verschillende soorten vlees tot vis en zelfs een uitgebreide keuze aan nagerechten. Nadat we onze buikjes goed rond gegeten hadden en de sfeer er al aardig in begon te komen genoten we nog van een paar drankjes.

Toen het eten een beetje gezakt was gingen we met de mannen voetballen. De een ging het wat beter af als de andere, maar het was erg gezellig.

 

Deel 2 door Jan

Ik denk toch wel voordat we begonnen dat wij groepje 1 (Roel K, Roel P, Menno, Jan en opperhopman Maarten) het leukste, maar ook vooral het beste groepje waren. Ik als voormalig Afrika ganger, Maarten als opperhopman bij de Esta’s, Menno als man van de jungle, Roel K allias Rambo en Roel P natuurlijk niet te vergeten die in zijn vorige leven Vietnam-veteraan was.

Om 22.30 werden wij in het busje vervoerd naar de plek des onheils, maar voordat we al in het busje zaten werden we al gechanteerd door de anderen die ons probeerden te vergiftigen met poedersuiker, zodat wij niet als eerste terug waren op de basis van het kamp.

 Na minimaal 4 uur in het busje van links naar rechts te zijn gereden, werden we letterlijk uit het busje getrapt. We hebben er toen maar voor gekozen om heel snel weg te rennen en voordat ik het wist lag Roel K die zijn naam eer aan deed al met zijn hele lichaam in de bosjes, waar hij zich zelf toch wel lelijk bezeerde aan zijn enkel. Maar zoals echt mannen van steen hebben wij ervoor gezorgd dat hij weer snel op de been was. Niet alleen mentaal hebben wij hem gesteund maar ook geestelijk, vooral de blikken bier hebben hierbij goed geholpen.

Nadat wij uren hebben gelopen in het moerassig bos in de omgeving van Vinkel, hebben we uiteindelijk het kompas maar omgewisseld voor de stand van de maan. Niet omdat we het kompas niet konden lezen, maar omdat wij echte mannen van de natuur zijn. De maan heeft ons de weg gewezen en via camping vinkeloord heeft hij ons terug naar de Hooghei gestuurd. Tijdens deze grote wandeling hebben wij onze cocaïne, die we moesten vervoeren terug naar de Hooghei, met ons leven bewaakt. Vooral de man die we tegenkwamen met zijn twee pitbulls hebben we figuurlijk van het spul weg moeten slaan. Ook hebben we meerdere malen in de berm gelegen waaraan je wel kon zien dat Menno dit als beroep heeft. Als die een lichtje zag maakte hij een dubbele rietberger en kwam hij zo in de berm terecht, echt als hij jury commentaar zou krijgen, was het punten totaal een 11 gemiddeld.

Uiteindelijk na drie dagen lopen via Vinkeloord hadden we de Hooghei bijna bereikt en je raad het natuurlijk al: ik gebruik het woordje bijna. Bij zicht van de Hooghei werden we aangehouden door de douane, ik als voormalig Afrikaganger en Roel P als voormalig Vietnam-veteraan wilden direct het mes op zijn keel zetten, omdat we onze cocaïne niet wilde afgeven. Maar Maarten als esta hopman bewaarde de vrede en gaf een zakje cocaïne.

Uiteindelijk kwamen wij diep aangeslagen aan bij de Hooghei, waar wij ontvangen werden met een biertje, waar wij allemaal erg gelukkig van werden. Uiteindelijk werden wij derde van de drie groepjes, maar we kunnen wel terug kijken op een geslaagde avond. Vooral het feit dat wij van de natuur genoten hebben, de maan gevolgd hebben, kunnen wij trots zijn op onszelf. Uiteindelijk hoorden we zelfs dat een andere groepje gebruik heeft gemaakt van een TomTom, waardoor ze hebben gewonnen. Dit hebben wij ons als groepje erg aangetrokken en daarom vinden wij dat zij de verliezers zijn of te wel de echte losers.

Ik heb van deze avond genoten en ik vond het allemaal goed georganiseerd, volgend jaar een hele dag of gezellig met zijn allen op kamp en dan zullen wij er als groepje weer bij zijn.

PS: als je in het bos loopt en de stemming is iets minder vertel dan deze grap, deze grap werkt overal en iedereen heeft direct weer zijn vrolijke stemming terug. ‘Er zitten twee aapjes in bad zegt de ene tegen de andere ooh, aah, aah, zegt de ander ik zal er wat koud water bij doen’ .

 

Deel 3 door Jeffrey

Nadat wij al beste en snelste groep waren gekroond hebben we de kurken natuurlijk snel laten schieten om vervolgens door te gaan richting het centrum van ons mooie pronkjuweel.

Na de aankomst in het centrum heeft eenieder zijn eigen weg gekozen en is deze mooie dag ten einde gekomen.